دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۶۵

یا ربا این لطف‌ها را از لبش پاینده دار — او همه لطفست جمله یا ربش پاینده دار

ای بسی حق‌ها که دارد بر شب تاریک ماه — ای خدای روز و شب تو بر شبش پاینده دار

هست منزل‌های خوش مر روح را از مذهبش — ای خدایا روح را بر مذهبش پاینده دار

طفل جان در مکتبش استاد استادان شدست — ای خدا این طفل را در مکتبش پاینده دار

لشکر دین را ز شاهم شمس تبریزی ضیاست — ای خدایا تا ابد بر موکبش پاینده دار