دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۴۲۰

اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم — برآور سر ز جود من که لاتأسوا نمودستم

اگر فانی شود عالم ز دریایی بود شبنم — گر افتاده‌ست او از خود نیفتاده‌ست از دستم

جهان ماهی عدم دریا درون ماهی این غوغا — کنم صیدش اگر گم شد که من صیاد بی‌شستم