دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۸۳

می خرامد جان مجلس سوی مجلس گام گام — در جبینش آفتاب و در یمینش جام جام

می خرامد بخت ما کو هست نقد وقت ما — مشنو ای پخته از این پس وعده‌های خام خام

جاء نصر الله حقا مستجیبا داعیا — ان تعالوا یا کرامی و ادخلوا بین الکرام

قال ان الله یدعوا اخرجوا من ضیقکم — ان عقبا ملتقانا مشعر البیت الحرام

ترجمانش این بود کز خود برون آیید زود — ور نه هر دم بند باشد هر دو گامی دام دام

از خودی بیرون رویم آخر کجا در بیخودی — بیخودی معنی است معنی باخودی‌ها نام نام

ان تکن اسما فاسم بالمسمی مازج — لا کاسم شبه غمد و المسمی کالحسام

مجلس خاص اندرآ و عام را وادان ز خاص — ای درونت خاص خاص و ای برونت عام عام