دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۷۷۸

رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکم — لا تغفلوا عن حینکم لا تهدموا دارینکم

اخواننا اخواننا ان الزمان خاننا — لا تنسؤا هجراننا لا تهدموا دارینکم

قد فاتنا اعمارنا و استنسیت اخبارنا — و استثقلت اوزارنا لا تهدموا دارینکم

استوثقوا ادیانکم و استغنموا اخوانکم — و استعشقوا ایمانکم لا تهدموا دارینکم