دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۷۴

از آتش روی خود اندر دلم آتش زن — و آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن

ای جان خوش ساده از اصل ملک زاده — هر جا که روی خوش رو هر دم که زنی خوش زن

ای جسم تو را از جان گر فرق کند جانم — شمشیر به کف داری بر تارک فرقش زن

ای طره پربندت بگشاده گره‌ها را — این یک گره دیگر بر زلف مشوش زن