دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۶۰

آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن — دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن

از پس کوهی برآ و سنگ‌ها را لعل ساز — بار دیگر غوره‌ها را پخته و انگور کن

آفتابا بار دیگر باغ را سرسبز کن — دشت را و کشت را پرحله و پرحور کن

ای طبیب عاشقان و ای چراغ آسمان — عاشقان را دستگیر و چاره رنجور کن

این چنین روی چو مه در زیر ابر انصاف نیست — ساعتی این ابر را از پیش آن مه دور کن

گر جهان پرنور خواهی دست از رو بازگیر — ور جهان تاریک خواهی روی را مستور کن