دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۱۷

آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست — آن ساده به از دو صد نگار زیبا است

آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است — بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست