دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۱۹

آن پیش روی که جان او پیش صف است — داند که تو بحری و جهان همچو کفست

بی‌دف و نیی، رقص کند عاشق تو — امشب چه کند که هر طرف نای و دفست