دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۵۶

از عهد مگو که او نه بر پای من است — چون زلف تو عهد من شکن در شکن است

زانتنگ شکر  مگو که اندر لب تست — یا زان آتش که از لبت در دهن است