دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۲۲

دلدار اگر مرا بِدِراند پوست — افغان نکنم نگویم این درد از اوست

ما را همه دشمنند و تنها او دوست — از دوست به دشمنان بنالم، نه نکوست