دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۵۵۲

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

ای دل این ره به قیل و قالت ندهند — جز بر در نیستی وصالت ندهند

وانگاه در آن هوا که مرغان ویند — تا با پر و بالی پر و بالت ندهند