دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۹۳

جمع باشید ای حریفان زانک وقت خواب نیست — هر حریفی کو بخسبد والله از اصحاب نیست

روی بستان را نبیند راه بستان گم کند — هر که او گردان و نالان شیوه دولاب نیست

ای بجسته کام دل اندر جهان آب و گل — می‌دوانی سوی آن جو کاندر آن جو آب نیست

ز آسمان دل برآ ماها و شب را روز کن — تا نگوید شب روی کامشب شب مهتاب نیست

بی خبر بادا دل من از مکان و کان او — گر دلم لرزان ز عشقش چون دل سیماب نیست