دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۰۵۶

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ — من آن توام بخسب ایمن به فراغ

ترسم که چراغ زیر طشتی بنهی — وانگاه بجویمش به صد چشم و چراغ