دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۰۶۵

آن تاق که نیست جفتش اندر آفاق — با بنده بباخت تاق و جفتی به وفاق

پس گفت مرا که تاق خواهی یا جفت — گفتم به تو جفت و از همه عالم تاق