دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۰۷۲

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

چون گشت طلسم جسم آدم چالاک — با خاک درآمیخته شد گوهر پاک

آن جسم طلسم را چو بشکست افلاک — پاکی بر پاک رفت و خاکی در خاک