دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۷۳۲

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

ای دل چو وصال یار دیدی حالی — در پای غمش بمیر تا کی نالی

شرطست چو آفتاب رخ بنماید — گر شمع نمیرد بکشندش حالی