دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی — یا از دم عشق بلبلان می‌خندی

یا در رخ معشوق نهان می‌خندی — چیزیت بدو ماند از آن می‌خندی