گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۱۶

هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ. — پسندیده‌ست بخشایش ولیکن

منه بر ریش خلق‌آزار مرهم — ندانست آن که رحمت کرد بر مار

که آن ظلم است بر فرزند آدم