گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۲۸

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید. — الا تا نشنوی مدح سخنگوی

که اندک مایه نفعی از تو دارد — که گر روزی مرادش بر نیاری

دو صد چندان عیوبت بر شمارد