گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۳۱

ده آدمی بر سفره‌ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفته‌اند: توانگری به قناعت، به از توانگری به بضاعت. — رودهٔ تنگ به یک نانِ تهی پُر گردد

نعمتِ روی زمین پر نکند دیدهٔ تنگ — پدر چون دورِ عمرش منقضی گشت

مرا این یک نصیحت کرد و بُگذشت — که شهوت آتش است از وی بپرهیز

به خود بَر آتشِ دوزخ مکُن تیز — در آن آتش نداری طاقت سوز

به صبر آبی بر این آتش زن امروز