گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۳۳

هر چه زود بر آید دیر نپاید. — خاکِ مشرق شنیده‌ام که کنند

به چهل سال کاسه‌ای چینی — صد به روزی کنند در مَردَشت

لاجَرَم قیمتش همی‌بینی — مرغک از بیضه برون آید و روزی طلبد

و آدمی‌بچه ندارد خبر و عقل و تمیز — آن که ناگاه کسی گشت، به چیزی نرسید

وین به تمکین و فضیلت بگذشت از همه چیز — آبگینه همه جا یابی از آن قدرش نیست

لعل دشخوار به دست آید از آن است عزیز