گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۳۵

نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی. — چون نداری کمالِ فضل آن به

که زبان در دهان نگه داری — آدمی را زبان فضیحه کند

جوزِ بی‌مغز را سبکساری — خری را ابلهی تعلیم می‌داد

بر او بر صرف کرده سعیِ دایم — حکیمی گفتش ای نادان چه کوشی؟

در این سودا بترس از لوم ِ لایم — نیاموزد بهایم از تو گفتار

تو خاموشی بیاموز از بهایم — هر که تأمل نکند در جواب

بیشتر آید سخنش ناصواب — یا سخن آرای چو مردم به هوش

یا بنشین چون حیوانان خموش