گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۹۳

آن را که گوش ارادت گران آفریده‌اند، چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان می‌برد، چه کند که نرود؟ — شب تاریک دوستان خدای

می‌بتابد چو روز رخشنده — وین سعادت به زور بازو نیست

تا نبخشد خدای بخشنده — از تو به که نالم که دگر داور نیست

وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست — آن را که تو رهبری کسی گم نکند

وآن را که تو گم کنی کسی رهبر نیست