گلستان › باب دوم در اخلاق درویشان › حکایت شمارهٔ ۱

یکی از بزرگان گفت پارسایی را: چه گویی در حقِ فلان عابد که دیگران در حقِ وی به طعنه سخن‌ها گفته‌اند؟ — گفت: بر ظاهرش عیب نمی‌بینم و در باطنش غیب نمی‌دانم.

هر که را، جامه پارسا، بینی — پارسا دان و نیک‌مرد انگار

ور ندانی که در نهانش چیست — محتسِب را درونِ خانه چه کار؟