گلستان › باب دوم در اخلاق درویشان › حکایت شمارهٔ ۲۴

پیشِ یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فَسادِ من گواهی داده است. — گفتا: به صَلاحش خجل کن!

تو نیکو روِش باش تا بَدسگال — به نقصِ تو گفتن نیابد مَجال

چو آهنگِ بربَط بود مستقیم — کی از دستِ مطرب خورد گوشمال؟