غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۷

حُسن تو همیشه در فزون باد — رویت همه ساله لاله‌گون باد

اندر سرِ ما خیالِ عشقت — هر روز که باد در فزون باد

هر سرو که در چمن درآید — در خدمتِ قامتت نگون باد

چشمی که نه فتنهٔ تو باشد — چون گوهرِ اشک غرقِ خون باد

چشمِ تو ز بهرِ دلربایی — در کردنِ سحر ذوفنون باد

هر جا که دلیست در غمِ تو — بی صبر و قرار و بی سکون باد

قَدِّ همه دلبرانِ عالم — پیشِ الفِ قَدَت چو نون باد

هر دل که ز عشقِ توست خالی — از حلقهٔ وصلِ تو برون باد

لعلِ تو که هست جانِ حافظ — دور از لبِ مردمانِ دون باد