غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۴۱

معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید — حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید

به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاق — به صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید

چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقی — ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید

چو در میانِ مراد آورید دستِ امید — ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید

سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَد — ز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید

نمی‌خورید زمانی غمِ وفاداران — ز بی‌وفاییِ دورِ زمانه یاد آرید

به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلال — ز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید