غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۶

دردِ ما را نیست درمان الغیاث — هجرِ ما را نیست پایان الغیاث

دین و دل بردند و قَصدِ جان کنند — الغیاث از جورِ خوبان، الغیاث

در بهایِ بوسه‌ای جانی طلب — می‌کنند این دلسِتانان الغیاث

خونِ ما خوردند این کافَردلان — ای مسلمانان چه درمان؟ الغیاث

هم‌چو حافظ روز و شب بی‌خویشتن — گَشته‌ام سوزان و گریان الغیاث