Mushaf
● Med● Kalkale● Ğunne● İhfâ● İdğâm (ğunneli)● İdğâm (ğunnesiz)● İklâb● Okunmayan harf
75:20 Hayır, siz çabuk(geçen şu dünyay)ı seviyorsunuz da
75:21 Ahireti bırakıyorsunuz
75:22 Yüzler var ki o gün ışıl ışıl parlar
75:23 Rabbine bakar
75:24 Yüzler de var ki o gün asıktır
75:25 Kendisine bel kemiklerini kıran(bela)nın yapılacağını anlar
75:26 Hayır, ne zaman ki can, köprücük kemiklerine dayanır
75:27 Ve (başında bulunanlar tarafından): "Kim afsun yapar acaba? denir
75:28 Ve kendisi artık bunun, ayrılık zamanı olduğunu anlar
75:29 Ve bacak bacağa dolaşır
75:30 İşte o gün, sevk Rabbinedir (can, Allah'ın huzuruna sevk edilir)
75:31 Ne sadaka verdi, ne de namaz kıldı
75:32 Fakat yalanladı, döndü
75:33 Sonra çalım satarak ailesine gitti
75:34 Yazık sana yazık
75:35 Yine yazık sana yazık
75:36 İnsan, başı boş bırakılacağını mı sanır
75:37 Kendisi dökülen meniden bir nutfe (sperm) değil miydi
75:38 Sonra alaka (rahme asılan embriyo) oldu da (Rabbi onu) yarattı, düzenledi
75:39 O(meni)den iki çifti: Erkeği ve dişiyi var etti
75:40 Şimdi bun(ları yapan Allah)ın ölüleri diriltmeğe gücü yetmez mi
— Al-Insaan Sûresi · Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla. —
76:1 İnsanın üzerinden, henüz kendisinin anılan bir şey olmadığı uzun bir süre geçmedi mi
76:2 Doğrusu biz insanı, imtihan etmek için karışık bir nutfeden yarattık da onu işitici, görücü yaptık
76:3 Biz ona yolu gösterdik: Ya şükredici veya nankör olur
76:4 Biz, kafirler için zincirler, demir halkalar ve alevli bir ateş hazırlamışızdır
76:5 İyiler de, karışımı kafur olan bir kadehten içerler
İpucu: sayfa çevirmek için klavyede sol/sağ ok tuşlarını veya dokunmatik ekranda kaydırmayı kullanın.