100. Al-Aadiyaat سُورَةُ العَادِيَاتِ
Saheeh InternationalBy the racers, panting
Ali BulaçSoluk soluğa koşan (at)lara andolsun
«والعاديات» الخيل تعدو في الغزو وتضبح «ضبحا» هو صوت أجوافها إذا عدت.
Saheeh InternationalAnd the producers of sparks [when] striking
Ali Bulaç(Tırnaklarıyla) Ateş saçanlara
«فالموريات» الخيل توري النار «قدحا» بحوافرها إذا سارت في الأرض ذات الحجارة بالليل.
Saheeh InternationalAnd the chargers at dawn
Ali BulaçSabah vakti baskın yapanlara
«فالمغيرات صبحا» الخيل تغير على العدو وقت الصبح بإغارة أصحابها.
Saheeh InternationalStirring up thereby [clouds of] dust
Ali BulaçDerken, orada tozu dumana katanlara
«فأثرن» هيجن «به» بمكان عدوهن أو بذلك الوقت «نقعا» غبارا بشدة حركتهن.
Saheeh InternationalArriving thereby in the center collectively
Ali BulaçBununla bir (düşman) topluluğun orta yerine kadar dalanlara
«فوسطن به» بالنقع «جمعا» من العدو، أي صرن وسطه وعطف الفعل على الاسم لأنه في تأويل الفعل أي واللاتي عدون فأورين فأغرن.
Saheeh InternationalIndeed mankind, to his Lord, is ungrateful
Ali BulaçGerçekten insan, Rabbine karşı nankördür
«إن الإنسان» الكافر «لربه لكنود» لكفور يجحد نعمته تعالى.
Saheeh InternationalAnd indeed, he is to that a witness
Ali BulaçVe gerçekten, kendisi buna şahiddir
«وإنه على ذلك» أي كنوده «لشهيد» يشهد على نفسه بصنعه.
Saheeh InternationalAnd indeed he is, in love of wealth, intense
Ali BulaçMuhakkak o, mal sevgisinden dolayı (bencil ve cimri tutumundan) çok katıdır
«وإنه لحب الخير» أي المال الحب له فيبخل به.
Saheeh InternationalBut does he not know that when the contents of the graves are scattered
Ali BulaçYine de bilmeyecek mi? Kabirlerde olanların 'deşilip dışa atıldığı
«أفلا يعلم إذا بُعثر» أثير وأخرج «ما في القبور» من الموتى، أي بعثوا.
Saheeh InternationalAnd that within the breasts is obtained
Ali BulaçGöğüslerde olanların derlenip-devşirildiği zamanı
«وحصِّل» بين وأفرز «ما في الصدور» القلوب من الكفر والإيمان.
Saheeh InternationalIndeed, their Lord with them, that Day, is [fully] Acquainted
Ali BulaçŞüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden gerçekten haberdardır
«إن ربهم بهم يومئذ لخبير» لعالم فيجازيهم على كفرهم، أعيد الضمير جمعا نظرا لمعنى الإنسان وهذه الجملة دلت على مفعول يعلم، أي إنا نجازيه وقت ما ذكر وتعلق خبير بيومئذ وهو تعالى خبير دائما لأنه يوم المجازاة.