100. Al-Aadiyaat سُورَةُ العَادِيَاتِ
Yusuf AliBy the (Steeds) that run, with panting (breath)
Elmalılı Hamdi YazırO harıl harıl (savaşa) koşanlara
«والعاديات» الخيل تعدو في الغزو وتضبح «ضبحا» هو صوت أجوافها إذا عدت.
Yusuf AliAnd strike sparks of fire
Elmalılı Hamdi Yazır(Tırnaklarıyla yerden) ateş çıkaranlara
«فالموريات» الخيل توري النار «قدحا» بحوافرها إذا سارت في الأرض ذات الحجارة بالليل.
Yusuf AliAnd push home the charge in the morning
Elmalılı Hamdi YazırSabahleyin akın edenlere
«فالمغيرات صبحا» الخيل تغير على العدو وقت الصبح بإغارة أصحابها.
Yusuf AliAnd raise the dust in clouds the while
Elmalılı Hamdi YazırTozu dumana karıştıranlara
«فأثرن» هيجن «به» بمكان عدوهن أو بذلك الوقت «نقعا» غبارا بشدة حركتهن.
Yusuf AliAnd penetrate forthwith into the midst (of the foe) en masse
Elmalılı Hamdi YazırDerken bir topluluğun ortasına dalanlara yemin ederim ki
«فوسطن به» بالنقع «جمعا» من العدو، أي صرن وسطه وعطف الفعل على الاسم لأنه في تأويل الفعل أي واللاتي عدون فأورين فأغرن.
Yusuf AliTruly man is, to his Lord, ungrateful
Elmalılı Hamdi YazırŞüphesiz insan, Rabbine karşı çok nankördür
«إن الإنسان» الكافر «لربه لكنود» لكفور يجحد نعمته تعالى.
Yusuf AliAnd to that (fact) he bears witness (by his deeds)
Elmalılı Hamdi YazırVe kendisi de buna şahittir
«وإنه على ذلك» أي كنوده «لشهيد» يشهد على نفسه بصنعه.
Yusuf AliAnd violent is he in his love of wealth
Elmalılı Hamdi YazırGerçekten o dünya malını çok sevdiği için katıdır
«وإنه لحب الخير» أي المال الحب له فيبخل به.
Yusuf AliDoes he not know,- when that which is in the graves is scattered abroad
Elmalılı Hamdi YazırBilmiyor mu ki, kabirlerin içindekiler fırlatılacak
«أفلا يعلم إذا بُعثر» أثير وأخرج «ما في القبور» من الموتى، أي بعثوا.
Yusuf AliAnd that which is (locked up) in (human) breasts is made manifest
Elmalılı Hamdi YazırVe sinelerin içindekiler derlenecek
«وحصِّل» بين وأفرز «ما في الصدور» القلوب من الكفر والإيمان.
Yusuf AliThat their Lord had been Well-acquainted with them, (even to) that Day
Elmalılı Hamdi YazırO gün Rableri onların bütün yaptıklarından haberdardır
«إن ربهم بهم يومئذ لخبير» لعالم فيجازيهم على كفرهم، أعيد الضمير جمعا نظرا لمعنى الإنسان وهذه الجملة دلت على مفعول يعلم، أي إنا نجازيه وقت ما ذكر وتعلق خبير بيومئذ وهو تعالى خبير دائما لأنه يوم المجازاة.