100. Al-Aadiyaat سُورَةُ العَادِيَاتِ
Diyanet İşleri MealiAnd olsun Allah yolunda koştukça koşanlara
Süleyman AteşAndolsun nefesleriyle (güp güp) ses çıkararak koşan(at)lara
«والعاديات» الخيل تعدو في الغزو وتضبح «ضبحا» هو صوت أجوافها إذا عدت.
Diyanet İşleri MealiAnd olsun kıvılcımlar saçanlara
Süleyman Ateş(Tırnaklariyle yerden) Ateş çıkaranlara
«فالموريات» الخيل توري النار «قدحا» بحوافرها إذا سارت في الأرض ذات الحجارة بالليل.
Diyanet İşleri MealiSabah sabah akına çıkanlara
Süleyman AteşSabahleyin akın edenlere
«فالمغيرات صبحا» الخيل تغير على العدو وقت الصبح بإغارة أصحابها.
Diyanet İşleri MealiVe tozu dumana katanlara
Süleyman Ateş(Koşarak) Toz koparanlara
«فأثرن» هيجن «به» بمكان عدوهن أو بذلك الوقت «نقعا» غبارا بشدة حركتهن.
Diyanet İşleri MealiDüşman topluluğunun içine dalanlara ki
Süleyman AteşDerken bir topluluğun ortasına dalanlara
«فوسطن به» بالنقع «جمعا» من العدو، أي صرن وسطه وعطف الفعل على الاسم لأنه في تأويل الفعل أي واللاتي عدون فأورين فأغرن.
Diyanet İşleri Mealiİnsan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür
Süleyman Ateş(Bunlara andolsun) Ki insan, Rabbine karşı çok nankördür
«إن الإنسان» الكافر «لربه لكنود» لكفور يجحد نعمته تعالى.
Diyanet İşleri MealiDoğrusu kendisi de bunların hepsine şahittir
Süleyman AteşVe o da buna şahiddir
«وإنه على ذلك» أي كنوده «لشهيد» يشهد على نفسه بصنعه.
Diyanet İşleri MealiGerçekten mala da pek düşkündür
Süleyman AteşDoğrusu o, malı çok sever
«وإنه لحب الخير» أي المال الحب له فيبخل به.
Diyanet İşleri Mealiİnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi
Süleyman AteşBilmez mi o, kabirlerde olanlar dışarı atıldığı
«أفلا يعلم إذا بُعثر» أثير وأخرج «ما في القبور» من الموتى، أي بعثوا.
Diyanet İşleri Mealiİnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi
Süleyman AteşGöğüslerde bulunanlar devşirildiği zaman
«وحصِّل» بين وأفرز «ما في الصدور» القلوب من الكفر والإيمان.
Diyanet İşleri MealiDoğrusu Rableri o gün onların her şeyinden haberdardır
Süleyman AteşO gün Rabbleri onların her halini haber almış(gizli ve açık bütün yaptıklarını bilmiş)tir
«إن ربهم بهم يومئذ لخبير» لعالم فيجازيهم على كفرهم، أعيد الضمير جمعا نظرا لمعنى الإنسان وهذه الجملة دلت على مفعول يعلم، أي إنا نجازيه وقت ما ذكر وتعلق خبير بيومئذ وهو تعالى خبير دائما لأنه يوم المجازاة.