100. Al-Aadiyaat سُورَةُ العَادِيَاتِ
Elmalılı Hamdi YazırO harıl harıl (savaşa) koşanlara
Yusuf AliBy the (Steeds) that run, with panting (breath)
«والعاديات» الخيل تعدو في الغزو وتضبح «ضبحا» هو صوت أجوافها إذا عدت.
Elmalılı Hamdi Yazır(Tırnaklarıyla yerden) ateş çıkaranlara
Yusuf AliAnd strike sparks of fire
«فالموريات» الخيل توري النار «قدحا» بحوافرها إذا سارت في الأرض ذات الحجارة بالليل.
Elmalılı Hamdi YazırSabahleyin akın edenlere
Yusuf AliAnd push home the charge in the morning
«فالمغيرات صبحا» الخيل تغير على العدو وقت الصبح بإغارة أصحابها.
Elmalılı Hamdi YazırTozu dumana karıştıranlara
Yusuf AliAnd raise the dust in clouds the while
«فأثرن» هيجن «به» بمكان عدوهن أو بذلك الوقت «نقعا» غبارا بشدة حركتهن.
Elmalılı Hamdi YazırDerken bir topluluğun ortasına dalanlara yemin ederim ki
Yusuf AliAnd penetrate forthwith into the midst (of the foe) en masse
«فوسطن به» بالنقع «جمعا» من العدو، أي صرن وسطه وعطف الفعل على الاسم لأنه في تأويل الفعل أي واللاتي عدون فأورين فأغرن.
Elmalılı Hamdi YazırŞüphesiz insan, Rabbine karşı çok nankördür
Yusuf AliTruly man is, to his Lord, ungrateful
«إن الإنسان» الكافر «لربه لكنود» لكفور يجحد نعمته تعالى.
Elmalılı Hamdi YazırVe kendisi de buna şahittir
Yusuf AliAnd to that (fact) he bears witness (by his deeds)
«وإنه على ذلك» أي كنوده «لشهيد» يشهد على نفسه بصنعه.
Elmalılı Hamdi YazırGerçekten o dünya malını çok sevdiği için katıdır
Yusuf AliAnd violent is he in his love of wealth
«وإنه لحب الخير» أي المال الحب له فيبخل به.
Elmalılı Hamdi YazırBilmiyor mu ki, kabirlerin içindekiler fırlatılacak
Yusuf AliDoes he not know,- when that which is in the graves is scattered abroad
«أفلا يعلم إذا بُعثر» أثير وأخرج «ما في القبور» من الموتى، أي بعثوا.
Elmalılı Hamdi YazırVe sinelerin içindekiler derlenecek
Yusuf AliAnd that which is (locked up) in (human) breasts is made manifest
«وحصِّل» بين وأفرز «ما في الصدور» القلوب من الكفر والإيمان.
Elmalılı Hamdi YazırO gün Rableri onların bütün yaptıklarından haberdardır
Yusuf AliThat their Lord had been Well-acquainted with them, (even to) that Day
«إن ربهم بهم يومئذ لخبير» لعالم فيجازيهم على كفرهم، أعيد الضمير جمعا نظرا لمعنى الإنسان وهذه الجملة دلت على مفعول يعلم، أي إنا نجازيه وقت ما ذكر وتعلق خبير بيومئذ وهو تعالى خبير دائما لأنه يوم المجازاة.