104. Al-Humaza سُورَةُ الهُمَزَةِ
104:1 📚 7
وَيۡلࣱ لِّكُلِّ هُمَزَةࣲ لُّمَزَةٍ
Süleyman Ateş(İnsanları) Diliyle çekiştiren, kaş ve gözüyle işaretler yapıp alay eden her fesad kişinin vay haline
104:2
ٱلَّذِي جَمَعَ مَالࣰ ا وَعَدَّدَهُۥ
Süleyman AteşO ki mal yığdı, onu saydı durdu
104:3 📚 2
يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ
Süleyman AteşMalının, kendisini ebedi yaşatacağını sanıyor
104:4
كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ
Süleyman AteşHayır, andolsun ki o, Hutame'ye atılacaktır
104:5
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ
Süleyman AteşHutame'nin ne olduğunu sen nereden bileceksin
104:7
ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ
Süleyman Ateş(Bir ateş) Ki gönüllere işler
104:9
فِي عَمَدࣲ مُّمَدَّدَةِۭ
Süleyman Ateş(Kendileri,) Uzatılmış direkler arasında (bağlı) olarak (kalacaklardır)