بوستان › باب پنجم در رضا › بخش ۷ - حکایت

فرو کوفت پیری پسر را به چوب — بگفت ای پدر بی گناهم مکوب

توان بر تو از جور مردم گریست — ولی چون تو جورم کنی چاره چیست؟

به داور خروش، ای خداوند هوش — نه از دست داور برآور خروش