بوستان › باب هفتم در عالم تربیت › بخش ۸ - حکایت

دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ — پراکنده نعلین و پرنده سنگ

یکی فتنه دید از طرف بر شکست — یکی در میان آمد و سر شکست

کسی خوشتر از خویشتن دار نیست — که با خوب و زشت کسش کار نیست

تو را دیده در سر نهادند و گوش — دهان جای گفتار و دل جای هوش

مگر باز دانی نشیب از فراز — نگویی که این کوته است، آن دراز