بوستان › باب هفتم در عالم تربیت › بخش ۱۷ - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد

سه کس را شنیدم که غیبت رواست — وز این درگذشتی چهارم خطاست

یکی پادشاهی ملامت پسند — کز او بر دل خلق بینی گزند

حلال است از او نقل کردن خبر — مگر خلق باشند از او بر حذر

دوم پرده بر بی‌حیایی متن — که خود می‌درد پرده بر خویشتن

ز حوضش مدار ای برادر نگاه — که او می‌درافتد به گردن به چاه

سوم کژ ترازوی ناراست خوی — ز فعل بدش هرچه دانی بگوی