دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۴۷

در این سرما و باران یار خوشتر — نگار اندر کنار و عشق در سر

نگار اندر کنار و چون نگاری — لطیف و خوب و چست و تازه و تر

در این سرما به کوی او گریزیم — که مانندش نزاید کس ز مادر

در این برف آن لبان او ببوسیم — که دل را تازه دارد برف و شکر

مرا طاقت نماند از دست رفتم — مرا بردند و آوردند دیگر

خیال او چو ناگه در دل آید — دل از جا می‌رود الله اکبر