← Dîvân-ı Kebîr (Şems-i Tebrîzî Dîvânı)
دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۷۵
Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.
آینه‌یْ چینی تو را با زنگی اعشیٰ چه کار؟ — کرّ مادرزاد را با نالهٔ سرنا چه کار؟
هر مخنث از کجا و ناز معشوق از کجا؟ — طفلک نوزاد را با بادهٔ حمرا چه کار؟
دست زهره در حنا، او کی سلحشوری کند؟ — مرغ خاکی را به موج و غرهٔ دریا چه کار؟
بر سر چرخی که عیسی از بلندی بو نبرد — مر خرش را ای مسلمانان بر آن بالا چه کار؟
قوم رندانیم در کنج خرابات فنا — خواجه! ما را با جهاز و مخزن و کالا چه کار؟
صد هزاران ساله از دیوانگی بگذشته‌ایم — چون تو افلاطون عقلی، رو، تو را با ما چه کار؟
با چنین عقل و دل آیی سوی قطّاعان راه — تاجر ترسنده را اندر چنین غوغا چه کار؟
زخم شمشیر‌ست اینجا زخم زوبین هر طرف — جمع خاتونان‌ِ نازک‌ساق‌ِ رعنا را چه کار؟
رُستمان امروز اندر خون خود غلطان شدند — زالکان پیر را با قامت دوتا چه کار؟
عاشقان را منبلان دان زخم‌خوار و زخم‌دوست — عاشقانِ عافیت را با چنین سودا چه کار؟
عاشقان بوالعجب تا کشته‌تر خود زنده‌تر — در جهان عشق باقی مرگ را حاشا چه کار؟
وانگهی این مست عشق اندر هوای شمس دین — رفته تبریز و شنیده، رو، تو را آنجا چه کار؟
از ورای هر دو عالم بانگ آید روح را — پس تو را با شمس دین باقی اعلا چه کار؟