دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۳۰

آید هر دم رسول از طرف شهر یار — با فرح وصل دوست با قدح شهریار

دست زنان عقل کل رقص کنان جزو و کل — سجده کنان سرو و گل بر طرف سبزه زار

بحر از این دم به جوش کوه از این لعل پوش — نوح از این در خروش روح از این شرمسار

ای خرد دوربین ساقی چون حور بین — باده منصور بین جان و دلی بی‌قرار

بشنو از چپ و راست مژده سعادت تو راست — بخت صفا در صفاست تا تو توی اختیار

پرده گردون بدر نعمت جنت بخور — آب بزن بر جگر حور بکش در کنار

هر چه بر اصحاب حال باشد اول خیال — گردد آخر وصال چونک درآید نگار