دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۷۳

بشنو خبر صادق از گفته پیغامبر — اندر صفت مؤمن المؤمن کالمزهر

جاء الملک الاکبر ما احسن ذا المنظر — حتی ملاء الدنیا بالعبهر و العنبر

چون بربط شد مؤمن در ناله و در زاری — بربط ز کجا نالد بی‌زخمه زخم آور

جاء الفرج الاعظم جاء الفرج الاکبر — جاء الکرم الادوم جاء القمر الاقمر

خو کرد دل بربط نشکیبد از آن زخمه — اندر قدم مطرب می‌مالد رو و سر

الدوله عیشیه و القهوه عرشیه — و المجلس منثور باللوز مع السکر

اینک غزلی دیگر الخمس مع الخمسین — زان پیش که برخوانم که شانیک الابتر

الرب هو الساقی و العیش به باقی — و السعد هو الراقی یا خایف لا تحذر

الروح غداً سکری من قهوتنا الکبری — و ازینت الدنیا بالاخضر و الاحمر

خاموش شو و محرم می‌خور می جان هر دم — در مجلس ربانی بی‌حلق و لب و ساغر