دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۷۵

انجیرفروش را چه بهتر — انجیرفروشی ای برادر

یا ساقی عشقنا تذکر — فالعیش بلا نداک ابتر

ما را سر صنعت و دکان نیست — ای ساقی جان کجاست ساغر

لا تترکنا سدی صحایا — الخیر ینال لا یوخر

کم جوی وفا عتاب کم کن — ای زنده کن هزار مضطر

الحنطه حیث کان حنطه — اذ کان کذاک یوم بیدر

چون پیشه مرد زرگری شد — هر شهر که رفت کیست زرگر

ابرارک یشربون خمراً — فی ظل سخایک المخیر

خود دل دهدت که برنهی بار — بر مرکب پشت ریش لاغر

من کاسک للثری نصیب — و الارض بذاک صار اخضر

بگذار که می‌چرد ضعیفی — در روضه رحمتت محرر

یا ساقی‌هات لا تقصر — یا طول حیاتنا المقصر

در سایه دوست چون بود جان — همچون ماهی میان کوثر

طهر خطراتنا و طیب — من کأس مدامک المطهر

ما را بمران وگر برانی — هم بر تو تنیم چون کبوتر

و الفجر لذی لیال عشر — من نهر رحیقک المفجّر

آمد عثمان شهاب دین هین — واگو غزل مرا مکرر