دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۳۶۲

لجکنن اغلن هی بزه کلکل — دغدن دغدا هی کزه کلکل

آی بکی سنسن کن بکی سنسن — بی‌مزه کلمه بامزه کلکل

لذ لحبی من حرکاتی — ارسل کنزا للصدقات

خلص روحی من هفواتی — اعتق قلبی من شبکاتی

رفتم آن جا لنگان لنگان — شربت خوردم پنگان پنگان

دیدم آن جا قومی شنگان — گشته ز ساغر خیره و دنگان

صورت عشقی صاحب مخزن — شوخ جهانی رندی و رهزن

آتش جان را سنگی و آهن — هر که نه عاشق ریشش برکن

یا رحمونا منه صبونا — یا رهبونا عز علینا

صدر صدور جاء الینا — بدر بدور بات لدینا

دنب خری تو ای خر ملعون — نی کم گردی نی شوی افزون

ای دل و جانم از کژی تو — وز فن و مکرت خسته و پرخون

لاح صباحی طیب حالی — جاء ربیعی هب شمالی

خصب غصنی ماء زلالی — اسکر قلبی خمر وصال