دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۳۹۶

باز در اسرار روم جانب آن یار روم — نعره بلبل شنوم در گل و گلزار روم

تا کی از این شرم و حیا شرم بسوزان و بیا — همره دل گردم خوش جانب دلدار روم

صبر نمانده‌ست که من گوش سوی نسیه برم — عقل نمانده‌ست که من راه به هنجار روم

چنگ زن ای زهره من تا که بر این تنتن تن — گوش بر این بانگ نهم دیده به دیدار روم

خسته دام است دلم بر در و بام است دلم — شاهد دل را بکشم سوی خریدار روم

گفت مرا در چه فنی کار چرا می نکنی — راه دکانم بنما تا که پس کار روم

تا که ز خود بد خبرش رفت دلم بر اثرش — کو اثری از دل من تا که بر آثار روم

تا ز حریفان حسد چشم بدی درنرسد — کف به کف یار دهم در کنف غار روم

درس رئیسان خوشی بی‌هشی است و خمشی — درس چو خام است مرا بر سر تکرار روم