دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۷۳

ما عاشق و بی‌دل و فقیریم — هم کودک و هم جوان و پیریم

چون کبریتیم و هیزم خشک — ما آتش عشق زو پذیریم

از آتش عشق برفروزیم — اما چون برق زو نمیریم

ما خون جگر خوریم چون شیر — چون یوز نه عاشق پنیریم

گویند شما چه دست گیرید — کو دست تو را که دست گیریم

بر خویش پرست همچو خاریم — بر دوست پرست چون حریریم

عاشق که چو شمع می بسوزد — او را چو فتیله ناگزیریم

از ما مگریز زانک با تو — آمیخته همچو شهد و شیریم

تو میر شکار بی‌نظیری — ما نیز شکار بی‌نظیریم

در حسن تو را تنور گرم است — ما را بربند ما خمیریم

ما را به قدوم خویش درباف — زیر قدم تو چون حصیریم