دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۸۰

تا دلبر خویش را نبینیم — جز در تک خون دل نشینیم

ما به نشویم از نصیحت — چون گمره عشق آن بهینیم

اندر دل درد خانه داریم — درمان نبود چو همچنینیم

در حلقه عاشقان قدسی — سرحلقه چو گوهر نگینیم

حاشا که ز عقل و روح لافیم — آتش در ما اگر همینیم

گر از عقبات روح جستی — مستانه مرو که در کمینیم

چون فتنه نشان آسمانیم — چون است که فتنه زمینیم

چون ساده‌تر از روان پاکیم — پرنقش چرا مثال چینیم

پژمرده شود هزار دولت — ما تازه و تر چو یاسمینیم

گر متهمیم پیش هستی — اندر تتق فنا امینیم

ما پشت بدین وجود داریم — کاندر شکم فنا جنینیم

تبریز ببین چه تاجداریم — زان سر که غلام شمس دینیم