دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۴۸

چه باشد پیشه عاشق به جز دیوانگی کردن — چه باشد ناز معشوقان به جز بیگانگی کردن

ز هر ذره بیاموزید پیش نور برجستن — ز پروانه بیاموزید آن مردانگی کردن

چو شیر مست بیرون جه نه اول دان و نه آخر — که آید ننگ شیران را ز روبه شانگی کردن

سرافراز است کُه لیکن نداند ذره باشیدن — چه گویم باز را لیکن کجا پروانگی کردن

به پیش تیر چون اسپر برهنه زخم را جستن — میان کوره با آتش چو زر همخانگی کردن

گر آب جوی شیرین است ولی کو هیبت دریا — کجا فرزین شه بودن کجا فرزانگی کردن

توی پیمانه اسرار گوش و چشم را بربند — نتاند کاسه سوراخ خود پیمانگی کردن

اگر باشد شبی روشن کجا باشد به جای روز — وگر باشد شبه تابان کجا دردانگی کردن