دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۴۴

چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن — چون ببینی ابر را از اشک چاکر یاد کن

چون ببینی ماه نو را همچو من بگداخته — از برای جان خود زین جان لاغر یاد کن

درنگر در آسمان وین چرخ سرگردان ببین — حال سرگردان این بی‌پا و بی‌سر یاد کن

چون جهان تاریک بینی از سپاه زنگ شب — از اسیران شب هجران کافر یاد کن

چون ببینی نسر طایر بر فلک بر آتشین — ز آتش مرغ دل سوزیده شهپر یاد کن

چون ببینی بر فلک مریخ خون آشام را — چشم مریخی خون آشام پرشر یاد کن

لب ببند و خشک آر و هر چه بینی خشک و تر — در لب و چشمم نگر زان خشک و زین‌ تر یاد کن