← Dîvân-ı Kebîr (Şems-i Tebrîzî Dîvânı)
دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۴۸
Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.
بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون — آیتِ «إِنّا بَنَیْناها و إِنّا مُوِسعون»
کی شنود این بانگ را بی‌گوشِ ظاهر دم به دم؟ — «تائِبونَ الْعابِدونَ الْحامِدونَ السّائحون»
نردبان حاصل کنید از ذِی المعارج بَر روید — «تَعْرُجُ الرُّوح إِلَیهِ وَ الْمَلائک أَجْمَعون»
کی تَراشد نردبان چرخ نجار خیال؟ — «ساخت معراجش ید «کُلٌّ إِلَینا راجِعون»
تا تراشیده نگردی تو به تیشهْٔ صبر و شکر — «لا یُلَقّیها» فرو می خوان و «إِلا الصّابِرون»
بنگر این تیشه به دست کیست؛ خوش تسلیم شو — چون گره مستیز با تیشه که «نَحْنُ الغالِبون»
پایه‌ای چند ار برآیی باشی «أَصحابُ الْیَمین» — ور رسی بر بام خود «اَلسّابِقونَ السّابِقون»
گر ز صوفی خانه گردونی ای صوفی برآ — و اندرآ اندر صفِ «إِنّا لَنَحْنُ الصّافّون»
ور فقیری کوسِ «تَمَّ الْفَقْرُ فَهْوَ اللَّه» بزن — ور فقیهی پاک باش از «إِنَّهُم لا یَفْقَهون»
گر چو نونی در رکوع و چون قلم اندر سجود — پس تو چون نون و قلم پیوند با «ما یَسْطُرون»
چشمِ شوخِ «سَوفَ یُبْصِر» باش پیش از «یُبْصِرون» — چو مُداهِن نرم سازی، چیست؟ پیش «یُدْهِنون»
چون درختِ سِدْره، بیخ‌آور شو از «لا رَیْبَ فیه» — تا نلرزد شاخ و برگت از دم «رَیْبَ الْمَنون»
بنگر آن باغ سیه گشته ز «طافَ طائفٌ» — مکر ایشان باغ ایشان سوخته «هُمْ نائمون»