دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۹۷

چون دل جانا بنشین بنشین — چون جان بی‌جا بنشین بنشین

بلکا دلکا کم کن یغما — ای خوش سیما بنشین بنشین

عمری گشتی همچون کشتی — اندر دریا بنشین بنشین

افلاطونی جالینوسی — بشکن صفرا بنشین بنشین

چون می چون می تلخی تا کی — همچون حلوا بنشین بنشین

خونم خوردی تا کی گردی — یک دم بازآ بنشین بنشین

تا کی لالا سوزد ما را — بی‌او تنها بنشین بنشین

همچون میزان گشتی لرزان — همچون جوزا بنشین بنشین

دفعم جویی فردا گویی — پیش از فردا بنشین بنشین

همچون کوثر صافی خوشتر — بی‌هر سودا بنشین بنشین

یار نغزم اندر مغزم — همچون صهبا بنشین بنشین

هان ای مه رو برگو برگو — ای جان افزا بنشین بنشین